พฤหัสบดี 22 ธันวา ’54

เช้าแล้ว…กะลังนั่งทานกาแฟ ฟังเพลง เปิดทีวี (แล้วปิดเสียง) เหมือนมีเพื่อนอยู่ด้วย เข้ามาดูเด็กๆ เขียนอะไร…อะไร…กันใน multiply เพลินดี…ได้ต่อปากต่อคำกับน้องๆ พี่โอมีเพื่อนเยอะขึ้นที่นี่หลังจากที่ไม่ได้ขอ ad แล้วก้อรับ ad ใครมาระยะนึง พี่โอมีเพื่อน 31 คนแล้วจ้ะ : )

 

นั่งดูมาหลายวันแล้วเจอน้องคนนึงคงผิดหวัง เสียใจ กับคนที่ตัวเองรักอยู่กระมัง พี่โอก้อ…เห็นใจอ่ะ… เหมือนที่เคยเขียนมาเมื่อนานมาแล้ว…

 

เวลาที่คนที่รักเราเค้าเลิกรักเราไปแล้ว คือเค้าไม่รักเราแล้ว จะอ้อนวอน คร่ำครวญ ก้อไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ ความรักไม่ได้มาจากการอ้อนวอน เลิกคร่ำครวญเถอะนะ เค้าไม่สงสารเราหรอก เค้าจะสมเพชเรา…รู้มั้ย… หาอะไรทำ ทำให้ตัวเองยุ่งเข้าไว้ อย่าคิดวนไปวนมา อย่าพายเรืออยู่ในอ่าง อย่าตั้งคำถามกับตัวเอง “ทำไม” เพราะว่าคำตอบเรารู้อยู่แก่ใจ การแสดงออกบอกได้ว่าเค้ารักหรือไม่รัก ทำยากมั้ย…ทำยากมากกกกกก แต่เป็นสิ่งที่เราต้องทำ ไม่งั้นบางช่วงของชีวิตเราจะหายไปเลย อย่าให้มันหายไปนานๆ บางทีเราอาจเสียโอกาสที่จะพบอะไรดีๆ ที่อาจเข้ามาในชีวิต มีคำพูดนึงบอกว่า “Everything happens for a reason.” เมื่อถึงเวลานั้น…แล้วเราจะรับรู้เอง…นะจ๊ะ…

คนรักกัน ต้องห่วงหา อาทร ไม่ต้องถามว่าคิดถึง ไม่ต้องขอเวลามาให้เจอ (ถึงแม้ว่าเค้าจะยุ่งแสนยุ่ง) หากเมื่อใดที่เปลี่ยนแปลงไปจากนี้ เค้าไม่รักเราแล้ว ไม่ต้องรอให้เค้ามาบอก “I used to love you and that love fade away.” ดีกว่ามั้ย รู้มั้ยว่ามันทำให้ตัวเองรู้สึกไม่มีค่าเลยแม้แต่นิดเดียว

เฮ่อ…ผิด concept ไปหน่อยนะเช้านี้ ว่าจะเล่าเรื่อง “รักครั้งแรก” ให้ฟังเสียหน่อย hahaha

08:00

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s