อังคาร 9 พฤศจิกา ’53

วันก่อนขับรถกลับจากเรียนพิเศษกัน 3 คนแม่ลูก อยู่ๆ ปุ้นก้อพูดขึ้นมาว่า

“แม่โอ…อีกหน่อยเค้าจะออกแบบให้เอากระจกหูช้างมาไว้ในรถ” ไอ้เราก้องงปนขำ

“แล้วมันจะเอามาไว้ข้างในได้ยังงัยล่ะคุณ แล้วมันจะมองเห็นเรอะ”

“โธ่…ถึงยังงัยนะแม่โอ เค้าต้องออกแบบจนได้แหละ เอาไว้ข้างนอกมันเกะกะ ต้องระวังไม่ให้มันไปขูดกับรถคันอื่น แม่โอดูอย่างรถถังสิ ไม่เห็นจะต้องมีกระจกหูช้างเลย”

เท่านั้นแหละ การถกเถียงเรื่องกระจกหูช้างก้อเริ่มขึ้นจนกระทั่งถึงบ้าน ลูกเอ๊ย…ทีเรื่องเรียนนะ…เฮ้อ…แม่โอล่ะหน่าย

วันนี้ผีแม่บ้านเข้าสิง กลับมาจากส่งลูกที่โรงเรียนชงกาแฟมานั่งทาน อยู่ๆ ก้อเก็บของดีกว่า ว่าแล้วพอกาแฟหมดแก้ว จึงได้เริ่มจัดโต๊ะเช็ดฝุ่น ทิ้งกระดาษที่ไม่ใช้แล้ว เก็บของที่ต้องใช้ จะได้มีพื้นที่บนโต๊ะไว้เพื่อประโยชน์ใช้สอยเพิ่มขึ้น ไว้เขียนนู่นนี่ ตัดกระดาษ ทำนองนี้ แล้วเลยเอาหนังแผ่นมาเก็บใส่สมุด เพราะไม่มีพื้นที่เก็บพร้อมกล่องแล้ว หนังเยอะมาก จะทิ้งก้อเสียดาย เลยต้องเก็บให้เรียบร้อย จะได้มีพื้นที่เพิ่มขึ้นแบบบนโต๊ะด้วย แต่หลังจากเก็บแล้ว จะว่าไปก้อไม่ค่อยแตกต่างเท่าไหร่ สะอาดขึ้นเสียมากกว่า

แล้วในที่สุดก้อได้ไป Verona อีกครั้งจนได้ ไปคราวนี้ได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศอย่างเต็มที่ ไม่ต้องรีบร้อนเหมือนอย่าง 7 – 8 ปีที่แล้ว เดินชมตรอกซอกซอย สวยจริง นั่งรถไฟมาจาก Milanใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง เช้านั้นพี่ประกิจซื้อแซนวิชกับกาแฟให้หม่ำเป็นอาหารเช้าบนรถไฟ ออกจาก Milan แปดโมงครึ่งถึง Verona สิบโมง เดินจากสถานีรถไฟเอื่อยๆ เรื่อยๆ อีกซัก15 นาทีก้อถึงแหล่งเดินทอดน่อง เดินไปหาJuliette จนเจอ ชีสวยเหมือนเดิม เค้าเชื่อกันว่าถ้าใครไปแล้วได้จับหน้าอกชีนะ จะโชคดีในเรื่องของความรัก เฮ้อ…พิลึก…

21:04

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s