เย็นใจ

เดินเท้าเปล่า ค่ำคืน บนพื้นหญ้า
ชุ่มน้ำฝน หล่นฟ้า มาเป็นสาย
แหงนหน้ามอง จ้องหา ดาราราย
เช่นกระต่าย หมายปอง ครองจันทร์เพ็ญ

ชิงช้าห้อย แขวนไว้ ที่ในสวน
เหมือนเชิญชวน ชักพา ให้มาเห็น
หลับตายิ้ม พริ้มไป ไม่ลำเค็ญ
ความสุขเช่น รินหลั่ง ฟังใจตน

กลิ่นดอกไม้ โชยมา แต่คราไหน
เย็นชื่นใน ห้วงใจ ไปทุกหน
หอมเอยหอม เย้ายวน ชวนให้ยล
แนบกมล เนิ่นนาน สราญใจ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s