15 เมษายน 2558 (พุธ)

จะอ่านหนังสือแต่ละครั้งทำไมสิ่งประกอบการอ่านมันถึงได้เยอะนัก ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ… อย่างแรกคือความรู้สึกในขณะที่อ่านบรรทัดนั้น ประโยคนั้น ย่อหน้านั้น หน้านั้น ของหนังสือเล่มนั้น ขืนรอให้อ่านจบเล่มแล้วมานั่งบรรยาย ฉันมีหวังลืมแน่นอน ชอบขีดเส้นใต้หรือไม่ก็โน้ตเล็กๆ เอาไว้ แล้วทำป้ายกระดาษแผ่นจิ๋วๆ ที่เรียกกันว่า index แปะคั่นหน้าที่ชอบใจ พอเป็นอย่างนี้เข้าอุปกรณ์เลยมีวางไว้อยู่ข้างๆ เสมอ ไม่ว่าจะเอาหนังสือไปนอนอ่านบนเตียงข้างหน้าต่างกลมๆ นั่น หรือจะนั่งอ่านที่โต๊ะทำงานข้างหน้าต่างมุ้งลวดเหล็กดัดอย่างโบราณ

สมุด ดินสอ ยางลบ post it และกรรไกร คืออุปกรณ์เสริมการอ่านของฉัน สมุดเอาไว้จดสิ่งละอันพันละน้อย ความรู้สึก หรือคำถามที่เกิดขึ้นในระหว่างการอ่าน ส่วนมากฉันใช้ดินสอในการจดบันทึก ในความรู้สึกส่วนตัวมันสะอาดตา แล้วมีส่วนช่วยในการกำกับการเขียนให้ลายมือคงที่ดีงาม ยางลบเอาไว้ลบคำที่ฉันเขียนผิด (ไม่ชอบการขีดฆ่าแล้วเขียนใหม่) กรรไกรเอาแล้วตัด post it เพื่อเอาไว้คั่นหน้าที่มีประโยคประทับใจ อ้อ…จริงสิ…อีกอย่างที่ไม่เคยขาด ที่คั่นหนังสือ (ลืมได้งัยเนี่ย) เพราะเป็นไม่นิยมการพับที่มุมกระดาษ

หนังสือแต่ละเล่มมีเสน่ห์แตกต่างกัน เหมือนคนนั่นแหละ น้องชายฉันเปรียบไว้…ความรักก็เหมือนหนังสือ ถ้ากำลังหลงรักก็จะหยิบมาอ่านบ่อยๆ หรืออาจถือติดมือไว้เลยก็ว่าได้ แต่หากไม่รัก เบื่อ ก็จะถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี เห็นภาพเลย

18:43

095

Advertisements

2 thoughts on “15 เมษายน 2558 (พุธ)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s